Россия успешно завершила поиск национальной идеи

У Лёндане адбылася найбуйнейшая беларуская навуковая падзея апошніх дзесяцігодзьдзяў

Liondan - kanfierencyja
27-29 сакавіка ў Лёндане адбылася навуковая канфэрэнцыя «Кастусь Каліноўскі і нацыятворчы працэс у Беларусі».

Канфэрэнцыю арганізавалі найстарэйшыя беларускія арганізацыі Вялікабрытаніі — Асацыяцыя беларусаў Вялікай Брытаніі і Англа-беларускае таварыства. Партнэрамі канфэрэнцыі выступілі Унівэрсытэцкі коледж Лёндану, «Часопіс беларускіх дасьледаваньняў», Амбасада Літоўскай рэспублікі, «Belarus Digest», Цэнтр пераходных дасьледаваньняў і Прафэсійная асацыяцыя беларусаў Брытаніі.

Падзея пачалася з малітвы за беларускі народ, якую адслужыў айцец Аляксандр Надсан. У сваім вітальным слове ён адзначыў важную сымбалічную ролю Кастуся Каліноўскага і Дня Волі ў кантэксьце сучасных падзеяў у Эўропе. Айцец Надсан правёў экскурсію па беларускай Скарынаўскай бібліятэцы і музэі.

Collapse )

Краткий курс истории Беларуси (заключение)

Kratkiy_kurs_istorii_Belarusi_IX-XXI_vekov_Anatoliy_Taras
В октябре 2013 года вышла книга «Краткий курс истории Беларуси» (автор и редактор А.Е. Тарас). Эту книгу можно найти во всех книжных магазинах страны, а также в крупнейших супермаркетах.

В книге кратко (на 544 страницах) изложена вся история Беларуси, начиная с древних времен и заканчивая сегодняшним днем. История в данной книге рассматривается с пробеларуских позиций и предназначена, в первую очередь, для жителей нашей страны, которые хотят быстро и обстоятельно разобраться в истории Беларуси.

Предлагаем вам заключение из данной книги, которое называется «О возрождении Беларуси»:

Напомню читателю, что Вызовы истории могут иметь форму:

а) Природных условий развития данной цивилизации (например, у нас – это отсутствие полезных ископаемых);

б) Изменения социальных условий (например, у нас – это гибель исчерпавшего себя социалистического способа организации общества);

в) Военного нападения с тяжелыми последствиями (например, у нас – это война между Германией и СССР);

г) Духовных изменений (например, у нас – это замена христианства неатеизмом даже, а целым комплексом суеверий и предрассудков).

Ответы – это творческие усилия людей с целью решения конкретных проблем.

С позиции этой теории я беру в качестве точки отсчета манифест группы «Гомон» (1884 г.), впервые заявивший «городу и миру» о существовании особого народа под названием «беларусы» и указавший политическую цель его развития – создание своего государства. Сейчас стало ясно, что первая фаза завершилась в 1991 году провозглашением независимости Беларуси. Она заняла примерно 100 лет. Мы вступили в следующую фазу – роста.

Collapse )

“Альянс” адзначыў Дзень Волі

Aljans 25 sakavika - 5
Прадстаўнікі Грамадзянскага партнэрства “Альянс” 25 Сакавіка ўшанавалі памяць Вацлава Іваноўскага, нацыянальнага дзеяча і міністра асьветы БНР, які пахаваны на Кальварыйскіх могілках у Менску.

Collapse )

Аналіз гістарычнай дакладнасці афіцыйнай назвы Літоўскай Рэспублікі

Zhmudz
Гістарычная неадпаведнасьць Літвы — неадпаведнасьць афіцыйнай назвы Літоўскай рэспублікі караням тытульнай нацыі гэтай краіны. Нацыя (народ)   (ад грэчаскага слова ethnos) — гэта гістарычная супольнасць людзей, якая склалася на вызначанай тэрыторыі, характарызуецца адзінствам паходжання, культуры, мовы, а таксама ўсведамленнем свайго адзінства. Вылучым Асноўныя складальнікі тэрміна — паходжанне, тэрыторыя, мова і культура. [2, 4, 7]

Узнікненне сярэднявечнай Літвы

Лiтвa — назоў, якi ўжывaўcя ў гicтapычныx кpынiцax y poзныx cэнcax. Упepшыню ўзгадваецца пад 1009-ым годам y  „Kвeдлiнбypгcкix aнaлaх“ (Annales Quedlinburgenses), калі ад рук язычнікаў нa пaмeжжы Pyci i Літвы (Lituae) загінуў каталіцкі прапаведнік святы Бруна. Існуе шмат варыянтаў напісання назвы, напрыклад сярэднявечныя Лiтaвa (Litova), Лiтoвiя (Lithovia, Lettowia ў лaцiнcкaмоўных i нямeцкaмoўныx кpынiцax), а таксама польскае Lytwa і летувіскае Lietuva. Паходжанне назову да канца не высветлена. Існуюць гіпотэзы, ў аснове якіх ляжыць гідранімічнае паходжанне, напрыклад ад назвы ракі Letaukos. Больш верагодным з’яўляецца меркаванне, што існаваў населены пункт, назва якога сугучная з найменнем Літва (мяркуецца, вёска Літоўка пад Навагрудкам). Таксама „Літву“ звязваюць з рэшткамі замка Lettow на рацэ Латава.  Aлe гэтыя мepкaвaннi нe мaюць тpывaлaй фaктaлaгiчнaй пaдcтaвы. Такім чынам, дакладнае паходжанне назвы „Літва“  не высветлена. Увогуле, пра раннюю літоўскую гісторыю захавалася няшмат факталагічных крыніц. Напрыклад, існуе гіпотэза, што Міндоўг, перад з’яўленнем у Новагарадку, быў выгнаны супернікамі са сваіх уладанняў, гэтак званай „Літвы Міндоўга“, што знаходзілася ў раёне сучасных Баранавічаў.  Адна з версій сведчыць, што старажытная, летапісная Літва знаходзілася на тэрыторыі Беларусі, у раёне верхняга Панямоння: паміж Менскам і Новагародкам з усходу на захад і ад Маладзечна да Слоніма з поўначы на поўдзень. Яе аўтар, беларускі гісторык Мікола Ермаловіч, падставамі для яе зацвярджэння, як найбольш блізкай да ісціны, лічыў наяўнасць у гэтым беларускім рэгіёне тапонімаў, ідэнтычных ці сугучных назве „Літва“ (на тэрыторыі сучаснай Літоўскай Рэспублікі іх няма), а таксама звесткі з некаторых летапісаў. Увогуле, самі летапісы і іншыя гістарычныя крыніцы даюць нам рознае прадстаўленне аб месцазнаходжанні сярэднявечнай Літвы. На іх аснове шэраг даследчыкаў вылучыў месцазнаходжанне сярэднявечнай Літвы ў Панямонні, на тэрыторыі Віленшчыны, Гарадзеншчыны, Лідчыны і Наваградчыны (Любаўскі, Спірыдонаў). Іншыя гісторыкі ўказваюць месцазнаходжанне сярэднявечнай Літвы „ва ўсходняй Летуве, пераважна ў басейне ракі Нерыс (Віліі)“ (Лухтан, Ушынскас). Такое меркаванне маюць пераважна летувіскія даследчыкі, аднак межы такога месцазнаходжання сярэднявечнай Літвы імі выразна не акрэслены і грунтуюцца на археалагічных матэрыялах, уступаючы ў супярэчнасць з пісьмовымі крыніцамі. [3, 5]

Collapse )

Трэці выпуск “Запісаў ТАБГ” — 1863 «шляхецкае паўстаннне ці народная рэвалюцыя?»

Zapisy 3 - 1863
Выйшаў з друку і ўжо можна знасьці ў кнігарнях горада, а таксама на Ўправе БНФ трэці выпуск “Запісаў Таварыства аматараў беларускай гісторыі імя Вацлава Ластоўскага” — 1863 «шляхецкае паўстаннне ці народная рэвалюцыя?».

Гэты выпуск, як і папярэдні, з’яўляецца тэматычным. Гэта зборнік матэрыялаў навукова-практычнай канферэнцыі, якую правёў Інстытут беларускай гісторыі і культуры 21 снежня 2013 г. у Менску. Уважлівае вывучэнне друкуемых тэкстаў упэўніць чытача ў тым, што паўстанне 1863 года на Беларусі мела ўсе прыкметы народнай рэвалюцыі.

Collapse )

Прадмова да кнігі «Літва і Жамойдзь. Розныя краіны і народы»

Litva i Zhamojdz - 1
Падаем вам, шаноўныя чытачы, прадмову рэдактара-выдаўца кнігі «Літва і Жамойдзь. Розныя краіны і народы» Анатоля Тараса, прэзентацыя якой прайшла не так даўно. Гэтая кніга  выйшла ў выдаведстве «Харвест» накладам 2000 асобнікаў і яе можна ўжо знайсці ўва ўсіх кніжных крамах, а таксама на Ўправе БНФ.

Навуковыя і навукова-папулярныя працы гісторыка Вацлава Пануцэвіча (1910—1991) добра вядомыя сярод навукоўцаў беларускай эміграцыі ў краінах Заходняй Еўропы і Паўночнай Амерыкі. Але на сваёй радзіме яны па-ранейшаму застаюцца ў забыцці. Даўно пара ўхіліць гэтую несправядлівасць.

У сучаснай Беларусі перавыданыя некаторыя працы Пануцевіча, прысвечаныя пытанням царкоўнай гісторыі. Аднак, на наш погляд, найбольш цікавае для шырокага кола чытачоў яго даследаванне старажытнага мінулага беларусаў і суседніх народаў. Пануцэвіч выдаў яго ў трох тамах. Аднак наклады ўсіх трох былі чыста сімвалічныя – 50 (пяцьдзесят) асобнікаў кожны! А калі ўлічыць яшчэ і тое, што гэта адбылося ў Злучаных Штатах 60 год таму, становіцца зразумела, чаму яны не дайшлі да айчынных чытачоў.

Collapse )

Момент истины


Moskovskaya orda
Существует такое выражение – «момент истины». Оно первоначально появилось в испанском языке и означало критический для матадора момент корриды. Из испанского в другие языки выражение вошло благодаря рассказу писателя Эрнеста Хемингуэя «Смерть после полудня» (1932 год).

В русском языке эта формула получила признание после выхода в свет повести Владимира Богомолова «В августе сорок четвертого. Момент истины» (1974 год). В ней она обозначает момент получения сведений, способствующих выяснению цели и способа осуществления секретной операции, расстановки и связей действующих лиц.

То, что произошло в Украине и вокруг нее за последние две недели – самый настоящий момент истины – в том и другом смысле. Россия в очередной раз показала всему миру свою истинную суть. Некоторые, правда, предпочитают говорить – «сбросила маску» – но это относится только к тем дуракам, которые верили в то, что Россия стала демократическим миролюбивым государством – и пытались убедить в этом других. Им (дуракам) мало было Абхазии с Осетией!

Collapse )

Фабиан Акинчиц — предводитель беларуских нацистов

Bielarus na varcie
В конце 1933 года на западнобеларуской сцене появилась группировка, которая объявила себя национал-социалистическим активом. Ее основателем, идеологом и вождем был Фабиан Акинчиц (1886-1943), имевший опыт политической деятельности в партии российских эсеров, в БСР Громаде (прим. Беларуская Сялянска-Работніцкая Грамада), Центросоюзе и других беларуских организациях.

Под впечатлением победы национал-социалистического движения в Германии Акинчиц окончательно отказался от иллюзии демократического строя и пришел к убеждению, что национальные и социальные проблемы беларуского народа можно успешно решить через осуществление программных принципов национал-социализма, таких как укрепление национального сообщества, классовая солидарность, социальный прогресс, конфессиональная свобода и другие.

Collapse )